გულ-სისხლძარღვთა სისტემა

გული წარმოადგენს მთავარ ტუმბოს ჩვენს ორგანიზმში. იგი აგებულია გულის კუნთით. ძგიდის მეშვეობით გაყოფილია ორ მთავარ ნაწილად მარჯვენა და მარცხენა. შემდგომ თითოეული ნაწილი სარქვლების მეშვეობით იყოფა წინაგუკებად და პარკუჭებად. გული წუთშ საშუალოდ 60-100მდე შეკუმშვას ასრულებს. თავდაპირველად ხდება წინაგულების შეკუმშვა, შემდგომ პარკუჭების და საბოლოოდ მოდუნება. ჯამში ერთი ციკლი 0,8 წამს შეადგენს. ორგანიზმში გვაქვს სამი ტიპის სისხლძარღვები: არტერიები ვენები და კაპილარები. არტერიების მეშვეობით გულიდან პერიფერიებისაკენ გადაადგილდება ჟანგბადით მდიდარი არტერიული სისხლი. ვენების მეშვეობით პერიფერიიდან გულისაკენ ბრუნდება ნახშირორჟანგით მდიდარი სისხლი. კაპილარები წარმოადგენენ უწვრილეს სისხლძარვებს რომლებიც უშუალოდ ამარაგებენ ქსოვილებს სისხლით ან გამოაქვთ მათგან ნახშირორჟანგი. სისხლი შედგება ორი მთავარი ნაწილისაგან: პლაზმა და ფორმიანი ელემენტები. პლაზმა არის ჩალისფერი სითხე. ფორმიანი ელემენტები გვაქვს სამი სახის: ერითროციტები, თრომბოციტები და ლეიკოციტები. ერითრო ციტები არიან წითელი უჯრედები, არ გააჩნიათ ბირთვი, აქვთ ორმხრივჩაზნექილი დისკოს ფორმა, შეიცავენ ჰემოგლობინს. სწორედ ჰემოგლობინის მეშვეობით გადაიტანს სისხლი ჟანგბადს და ნახშირორჟანგს. ლეიკოციტები არიან თეთრი უფორმო უჯრედები. მათ აქვთ ბირთვი. ისინი მონაწილეობენ უჯრედში მოხვედრილი უცხო სხეულების შთანქმაში. ამის შემდგომ ლეიკოციტები იღუპებიან და მკვდარი ლეიკოციტების ერთობლიობას ჩირქი ეწოდება. თრომბოვიტები წარმოადგენენ სისხლის ფირფიტებს. მათი მთავარი ფუნქცია არის სისხლის შედედებაში მონაწილეობა.